PKN
Protestantse Gemeente te Dinther c.a.
 
kerkklokje aug / sept '20 kerkklokje aug / sept '20
PROTESTANTSE GEMEENTE
 TE DINTHER C.A.

AUGUSTUS - SEPTEMBER 2020



‘t Kerkklokje

46e jaargang nr. 4
Verschijningsdatum 1 augustus 2020
Volgende nummer 3 oktober 2020
Kopij inleveren vóór 19 september 2020

KERKDIENSTEN
Zo 2 aug               Pastor P. Molenaar
                                               Koffie na de dienst
Zo 9 aug               Ds. E. de Waard
Zo 16 aug            Pastor R. Baars
Zo 23 aug            Ds. G. Kerssen
Zo 30 aug            Pastor J. Bron
Zo 6 sep               Ds. K. Seijdell
                                               Koffie na de dienst
Zo 13 sep            Pastor A. van Herwijnen
Zo 20 sep            Pastor P. Molenaar
Zo 27 sep            Ds. S. Jumelet
Zo 4 okt                               Pastor P. Molenaar
                                               H. Avondmaal
                                               Koffie na de dienst




ALGEMENE GEGEVENS
PROTESTANTSE GEMEENTE TE DINTHER C.A.
KERKSTRAAT 2, 5473 GN HEESWIJK-DINTHER.
Website: http://dinther.protestantsekerk.net/

Van de pastor

Wat was het fijn om op 14 juni, na ruim 3 maanden, weer samen te kunnen zijn in onze kerk.
Al was het met heel veel beperkingen.
Wat hebben veel mensen vooral de ontmoeting met elkaar gemist!  Al hoopte en verwachtte misschien iedereen in de beginfase dat het niet zo lang zou duren allemaal.
Met het idee: We ‘ll meet again, don’t know where, don’t know when.  Zoals  Vera Lynn dat destijds in een weer veelgehoorde bekende song liet horen.


 
In de week voorafgaande aan de eerste dienst hebben de leden van de kerkenraad met partners op een avond een oefensessie gehouden om het door ons zorgvuldig opgestelde protocol uit te proberen en waar nodig bij te stellen.
Alles volgens de richtlijnen die de landelijke kerk op basis van de RIVM-voorstellen had geadviseerd. Onze voorzitter schrijft hier in zijn bijdrage aan het kerkblad meer over.
In de kerk zelf kunnen, als je de anderhalve meter regel aanhoudt, ongeveer 18 mensen zitten (inclusief voorganger en organist); in de Ark nog 11 mensen.
Er mag niet gezongen worden. De organist speelt wel de melodie van de liederen en iedereen kan in het liedboek de liederen meelezen of eventueel mee neuriën.
Maar het is weer mogelijk om als gemeente samen te komen.

Het voelde dit jaar wel heel vreemd en ook een beetje triest dat de kerk met de grote feesten van Pasen en Pinksteren gesloten was. Daarom zijn we de eerste dienst begonnen met het aansteken van de nieuwe Paaskaars, het licht van Christus dat symbool staat voor nieuw begin.
Jammer genoeg was het niet mogelijk om de nieuwe Paaskaars de kerk te laten binnendragen door de diaken van dienst en een gemeentelid. Daarom heb ik hem namens de gemeente aangestoken.



Daarbij heb ik de volgende tekst uitgesproken:
Moge het licht dat wij ontstoken hebben,
in ons gaan stromen als levend water.
Dat het leven mag brengen in ons bestaan,
licht in onze ogen,
ruimhartigheid tegenover elkaar.
Laat het verhaal van Pasen de weg vinden naar ons hart,
laat het groter zijn dan al onze vragen,
en ons brengen binnen de lichtkring van de Levende.
In de dienst van 5 juli, de eerste zondag van de maand dus, waren zowel de kerk als de Ark nodig.
De dienst was opgebouwd rond het thema:
Mensen hebben mensen nodig.
Dat dat zo is  hebben we in de afgelopen maanden, waarin we alleen op afstand contact konden hebben, enorm sterk gemerkt.
Mensen hebben mensen nodig
om elkaar te dragen en elkaar tot leven te brengen.
Mensen hebben mensen nodig
om voor elkaar op te komen en om samen te werken.
Mensen hebben mensen nodig
om iets van de Eeuwige  te laten zien in een wereld en maatschappij waarin mensen elkaar lijken kwijt geraakt.
Door ook samen te delen in dankbaarheid.
En we mogen daarbij putten uit een bron, die leven geeft.
Om straks weer geïnspireerd mens in de wereld te zijn.
De eerste lezing op die zondag was uit Exodus 32, het verhaal waar Mozes op de berg van de Eeuwige de twee stenen tabletten met daarop de Tien Woorden van leven krijgt. Terwijl op dat moment onder aan de berg het bevrijde volk aan het feestvieren was rond een gouden stierkalf.
Ongeduldig geworden omdat Mozes zo lang wegbleef.
Want wachten is moeilijk, maar afwachten is nog moeilijker.

En als de tijd verstrijkt gaan ze zich rare dingen in het hoofd halen. Dat Mozes niet terug komt bijvoorbeeld.
Of dat je er als mens en als volk alleen voor staat.
Dat God er misschien gewoon niet is.
En dan gaan ze zoeken, zoeken naar houvast, naar iets dat moed geeft. Naar meer dan een belofte. Naar meer dan een oude man die in Gods naam voorop gegaan is op hun route naar beloofd land, maar nu verder weg lijkt dan ooit.

Het wordt een beeld van een stier.
Voor hen alle reden tot een groot feest.
Waarbij ze zelf zijn gaan geloven dat hun eigen gemaakte stier hen uit het land van de slavernij van Egypte bevrijd heeft.
En dan gaat het fout.

 Mozes krijgt op de berg, waar hij is om de Tien Woorden van leven op te halen, van de Eeuwige opdracht om direct terug te gaan, de berg af om met eigen ogen te zien wat de mensen daar beneden aan het uitspoken waren.
Het opvallende is dat de Eeuwige niet zegt: Mijn volk heeft het erbij laten zitten. Nee, God zegt: Jouw volk Mozes, dat jij uit Egypte geleid hebt, misdraagt zich.
En daarom trek ik mijn handen ervan af.
Eigenlijk krijgt Mozes, van de Eeuwige te horen: ze zoeken het maar uit. Ze zijn het niet waard om me verder voor in te zetten. Alleen met jou ga ik verder.

Woorden van boosheid, teleurstelling en verdriet.
Maar Mozes laat het er niet bij zitten.
Eeuwige, U kunt dit toch niet zomaar doen? zegt hij.
Belofte maakt schuld!
Hij smeekt om een nieuwe kans.

Op een slimme manier, dat wel. Hij zegt: als U uw handen aftrekt van dit volk, dan zullen ze omkomen in de woestijn.
Daarvoor hebt u ze toch niet bevrijd!
Dat is dan toch zonde van de inspanning, zonde van het bevrijdende begin.
En het mooie in het verhaal is, dat ze een nieuwe kans krijgen.
De hemel blijft, in tegenstelling tot wat de foto ons wil laten geloven, niet gesloten!



De Naam van de Eeuwige is niet voor niets: Ik ben erbij.
Ik zal voor jullie zorgen zoals een herder voor zijn schapen zorgt.
Daaraan gekoppeld hebben we gelezen uit Lukas 15: 1-7, de bekende parabel over het verloren schaap.
Waarbij je aanloopt tegen botsende belangen en verantwoordelijkheden. Uitgedaagd om een balans te vinden tussen Christelijke verantwoordelijkheid waarbij het erom gaat om allereerst het verloren schaap te zoeken en de publieke verantwoordelijkheid om eerst te zorgen dat de 99 andere schapen veilig thuiskomen.
Jezus kiest in die kwestie overigens vol overtuiging voor wie, als kwetsbaar mens, verdwaalt en verloren dreigt te gaan. Want iedereen hoort erbij.
De kudde is niet compleet zonder dat ene schaap.
Je mag dus niemand afschrijven, is de boodschap van het verhaal voor toen en voor nu.
Ook niet accepteren dat er iemand uit de boot valt. Maar net zo lang te zoeken tot je een manier gevonden hebt om die ander te helpen.  Want ieder mens mag er zijn en hoort erbij.
In het beeldverhaal (lees het gewoon even na) speelt trouwens ieder van ons een rol.
En die rol kan wisselen.
Soms ben je een kuddedier. Je loopt gewoon mee met de anderen. Misschien wel in een kringetje.
En je ziet gewoon niet dat iemand uit jouw groep in de problemen is geraakt, de weg kwijt is.
Maar soms ben je zelf verdwaald, zoek geraakt. Je weet je geen raad, je voelt je alleen en bang. En wat is het dan fijn als er iemand is die naar jou op zoek gaat. Die moeite doet om je er weer bij te halen.
En tenslotte mag je, ook dat kan je rol zijn, namens de grote Herder, ook zelf herder zijn.
Aan ons dus om de liefde van God voor mensen handen en voeten te geven. Liefde die ieder mens de ruimte geeft om zichzelf te zijn. Merkbaar in een open oor voor wat medemensen ons te zeggen hebben.
In meeleven met wie rouwen om hun verlies.
In zorgzaam zijn voor wie het alleen gaan te zwaar is,
of het naderend einde te beangstigend.
Luisterend naar wie leven met massa’s vragen.
Te laten merken dat ze gezien zijn.
Op die manier is God tastbaar aanwezig in ogenschijnlijk simpele menselijke gebaren van liefde en betrokkenheid.
Waardoor mensen in jou iets van de Eeuwige herkennen.

De mensen die in de Ark zaten hadden dit keer een extra ondersteunend visueel beeld door een kunstwerk dat in de Ark hangt. Gemaakt en aan ons geschonken door de kunstenaar Roel Heijmans.



Hij wordt bij een tentoonstelling in het  Museum van de Geest (onderdeel van de Hermitage in Amsterdam) waar Outsider Art getoond wordt, als volgt beschreven:
Roel is kunstenaar in hart en nieren.
Zijn schilderijen zijn vaak maatschappijkritisch. Roel maakt zich veel zorgen over alle misstanden in de wereld. 
Hij heeft veel schilderijen gemaakt, gebaseerd op Bijbelverhalen.
Zoals dat in de Ark, waar hij Mozes centraal zet op het moment dat hij de twee tabletten met de Tien Geboden van de Eeuwige krijgt op de berg van God.
Met onder in het schilderij een schaap getekend uit het verhaal van de gelijkenis uit het Lukasgedeelte.
Jaap Versluis wist nog te melden dat de ene arm waarmee de Eeuwige Mozes de kleitabletten aangeeft wit is en de andere gekleurd. Waarin je iets terugziet van de gedachten van de schilder: je waarde als mens hangt niet af van kleur, geaardheid of maatschappelijke positie.
En daar ging het in deze dienst ook om.

Koffie drinken 1e zondag van de maand
Van tevoren hadden we besloten dat we de traditie van koffie drinken op die eerste zondag weer in ere wilden herstellen, als het weer het tenminste zou toelaten.
En wonder boven wonder lukte dat.
Er zijn heel wat gesprekken gevoerd!
Heel belangrijk dat het (bij goed weer) opnieuw mogelijk is.
Al bleek het voor sommigen toch wel lastig om al pratende de anderhalve meter in acht te nemen.
Daar moeten we de volgende keer weer even extra attent op zijn. Zeker nu je het aantal besmettingen met het corona virus weer flink ziet toenemen.

Oecumenische vredesdienst
Het is inmiddels alweer een lange en goede traditie om in de Vredesweek, samen met onze zusters en broeders van de Norbertijner Abdijgemeenschap, een oecumenische viering te houden in de Abdijkerk.
Maar na onderling overleg hebben we moeten besluiten dat de viering dit jaar door alle beperkingen van de coronaregels niet door kan gaan.
Ook in de Abdijkerk kunnen maar een beperkt aantal mensen (60 maximaal) worden toegelaten die zich, net als bij ons, van tevoren moeten aanmelden. Dan hoef je dus niet te beginnen aan een gezamenlijke viering van Abdij + Protestantse gemeente Dinther.
Er zou ook een groot koor in de viering komen zingen, maar dat kan ook niet doorgaan.
Heel jammer, maar hopelijk kunnen we op een later tijdstip onze oecumenische contacten een nieuwe impuls geven.
Op zondag 20 september zullen we dus gewoon dienst hebben in ons eigen kerkgebouw.
Wel zijn er plannen om, uiteraard afhankelijk van het weer op Vredeszondag, ’s middags in de tuin van de Abdij een oecumenische Taizé viering te organiseren.
Een groepje uit ons oecumenisch Abdij-overleg is dat aan het voorbereiden. Nadere informatie volgt.

Onlinediensten Grote Kerk ’s-Hertogenbosch
In de periode dat door corona reguliere kerkdiensten niet mogelijk waren, zond (o.a.) de Protestantse gemeente Den Bosch elke zondag via live stream een online kerkdienst uit.
Ik weet dat ook een aantal mensen uit onze gemeente daar regelmatig naar keek, al waren wij niet officieel aangesloten bij de samenwerkende gemeenten rond Den Bosch (Engelen, Vught, Berlicum, St. Michielsgestel, Helvoirt, Drunen, Vlijmen) die dat samen organiseerden.
In die diensten waren er steeds twee voorgangers uit een van de samenwerkende gemeenten.
Via contacten met een van mijn Bossche collega’s heb ik duidelijk gemaakt dat ik ook best eens een keer mee wilde doen. En daar werd positief op gereageerd. Daardoor heb ik, samen met mijn collega uit Vught, de dienst gedaan op zondag 7 juni. Een heel speciale ervaring!
In de lege  Grote Kerk niemand behalve de beide voorgangers, de opnamemensen van beeld en geluid, de organist, twee zangers, een ouderling van dienst en een lector. Je had dus geen gemeente voor je die je inspireerde, maar gelukkig reikt mijn inlevingsvermogen zover dat ik via de camera de mensen thuis voor me zag.
Ik had mijn collega al bij de voorbespreking duidelijk gemaakt dat ik wel heel graag de overdenking voor mijn rekening wilde nemen. Verder ook het gesprek met de kinderen en via de app Digitale Jeugd het contact met de jongeren.
 Voor de dienst zette ik dus een vraag op de app waarop massaal gereageerd werd.


 Aan het eind van de dienst heb ik de reactie die ik op mijn IPhone binnenkreeg samengevat. Wel mooi die eigentijdse manier van kerkzijn.

Doopvarianten
In het vorige kerkblad schreef ik iets over de doop in de Russisch-orthodoxe kerken, waar de baby door de pope naakt ondergedompeld wordt in een doopvont.
In de coronatijd was er een uitgebreide discussie over hoe je in de anderhalve meter situatie nog kinderen kunt dopen.
In veel kerken werd de doopbediening uitgesteld. In andere gemeenten gebeurde het wel met allerlei veiligheidsmaatregelen.
In een Amerikaanse krant werd een voorbeeld gegeven van hoe het ook kan: met een supersoaker, een stevig soort waterpistool.



De foto ging de hele wereld over.
Maar uiteindelijk bleek het onder de categorie fake news te vallen. De Amerikaanse kerk waar deze pastor onder valt ontkende in alle toonaarden dat de doop ook werkelijk zo was uitgevoerd.
Maar wel origineel!
Tenslotte:
Het is weer volop vakantietijd. Al blijven de meeste mensen dit jaar door de omstandigheden liever wat dichter bij huis dan normaal.
Maar hopelijk neemt u wel de tijd om even op adem te komen van de hectiek van elke dag. Door ook tijd te nemen voor uzelf en voor de mensen om je heen. Om zo geestelijk bij te tanken.
Ondanks dit alles  blijft gelden: wilt u met mij, over wat dan ook, een gesprek, neem even contact op.
Ik kom graag bij u thuis (als u dat in deze coronatijd tenminste ziet zitten), maar u kunt ook een afspraak maken om in de Ark een persoonlijk gesprek te hebben of mij bellen.
Dus: laat van u horen!
Ik ben bereikbaar via de volgende routes:
telefoon: 06 19 236 499 of 073 68 94 94 9
e-mail: pieter_molenaar@planet.nl (denk om het lage streepje!)
en WhatsAppen mag natuurlijk ook!
En dan nog dit:
Laten we samen een gemeenschap zijn waarin iedereen zich thuis kan voelen.
Waarin we er zijn voor elkaar op blijde momenten, maar ook als alles tegenzit.
Een open gemeenschap waar we ons zelf kunnen zijn, hoe we ook denken of zijn.
Waar we elkaar niet dwingen om precies  zo te doen of te denken als de ander.
Waar iedereen zijn eigen route mag gaan.
Eigen keuzes mag maken, waarover je samen kunt praten.
Een warme gemeenschap met oog voor elkaar.
Waardoor iedereen, of je nu verdrietig bent of juist blij, haar of zijn weg mag vinden in het hier en nu.
En extra sterkte voor zieken, verdrietigen, eenzamen  en zich alleen  voelenden.
Houd de hoop levend!




Paaskaars
Hoewel het dit jaar allemaal heel anders liep dan normaal, wanneer de oude Paaskaars uit de kerk gedragen wordt en de nieuwe binnengebracht, heeft de oude Paaskaars haar dienst erop zitten.
De vraag van de kerkenraad is: is er iemand die het op prijs zou stellen om de Paaskaars van 2019 te krijgen?
Laat dat dan even aan ons weten.
Mochten er meer mensen belangstelling hebben, dan zullen we er om loten.

Afwezigheid en verhuizing
Ook al ga ik dit jaar niet echt op reis, ik zal wel een periode niet binnen de gemeente actief zijn wegens vakantie.
In principe zal dat zijn van 13 augustus t/m 15 september.

Ik wens u allemaal een goede zomer.
En, als u midden in de hectiek van alles wat je in het leven overkomt als bewust levend mens uw weg zoekt,
wees dan als een boom, geplant in goede aarde:
gevangen in de stralen van Gods Licht.
Een boom, gegrond, geworteld in de liefde.
Beschenen door de Zon die nimmer dooft.
Gezegend door de Eeuwige.



Hartelijke groet en alle goeds,
Pastor Pieter Molenaar


Van de kerkenraad

Beste mensen,

In het vorige nummer van 'Kerkklokje' kon ik u al melden dat we voornemens waren om in Juni weer te starten met de zondagse vieringen. Op zondag 14 juni was het inderdaad zo ver. Na 3 maanden geen vieringen in onze kerk gehad te hebben kon het eindelijk weer!
Uiteraard wel met de nodige voorzorgsmaatregelen, hoe onplezierig die ook zijn. De meest vervelende maatregel is waarschijnlijk wel dat we niet mogen zingen. Daarnaast is het ook niet leuk dat we zo ver uit elkaar moeten zitten. Dat alles gaat een beetje ten koste van ons gevoel van samen één gemeente zijn. Omdat wij zo'n hechte gemeenschap zijn hebben we als kerkenraad gemeend dat we op de eerste zondag in Juli ook het samen koffie drinken doorgang moesten laten vinden. Het idee was om dat in de buitenlucht te doen, op het grasveld onder de boom. Op die zondag stond er echter een koude wind, en hebben we ervoor gekozen om het voor de ingang van de kerk te doen. Veel mensen hebben ons te kennen gegeven dat ze het koffiedrinken enorm gewaardeerd hebben. We hebben echter ook moeten vaststellen dat het voldoende afstand houden van elkaar niet goed ging. Toch willen we ook in Augustus weer samen koffiedrinken na de dienst, waarbij we dan (nog) meer aandacht zullen besteden aan het onderling afstand houden. Als het weer ons parten speelt, en we niet buiten kunnen zitten, dan kan het helaas niet doorgaan.

Maandag 13 juli is er weer een kerkenraadsvergadering geweest. Met de nodige moeite konden we precies 9 plaatsen met een onderlinge afstand van 1.5 meter creëren. Aangezien de vorige vergadering op 11 februari was, was er een hoop te bespreken. Zoals ik u in het nummer van April/Mei meldde wil de Diaconie grond aankopen omdat dat beter rendeert dan geldelijk bezit. Er heeft zich een goede kans voorgedaan om een perceel aan te kopen, en middels e-mail hebben de kerkenraadsleden daar mee ingestemd. In deze vergadering is formeel bekrachtigd dat de kerkenraad met de aankoop instemt. Ook andere formele zaken moesten door de kerkenraad nog formeel worden goedgekeurd, zoals de Jaarrekening over 2019. De volgende vergadering staat gepland voor 24 september.

Ook de komende tijd zullen we waakzaam moeten zijn voor 'het virus' dat nog steeds op de loer ligt. Ik wil u daarom nog eens wijzen op de maatregelen die wij hebben ingevoerd:

•             Als u, of iemand met wie u samenwoont, Corona gerelateerde klachten heeft vragen wij u om niet naar de zondagse vieringen te komen
•             Als u voornemens bent om de zondagse viering bij te wonen, vragen wij u om u aan te melden bij mij (gegevens staan voorin Kerkklokje). Ook kunt u mij vragen om ervan uit te gaan dat u er altijd bent, tenzij u zich afmeldt. Voor ons is het belangrijk om te weten hoeveel mensen er komen zodat eventueel ook De Ark voorbereid kan worden, en als achteraf blijkt dat iemand klachten blijkt te hebben willen wij graag weten wie we moeten waarschuwen.
•             Bij aankomst bij de kerk vragen wij u om uw handen te ontsmetten met de gel die op de tafel staat, en te wachten tot de koster u naar een zitplaats begeleidt. De koster ziet erop toe dat de kerk van voor naar achter wordt gevuld.
•             Tijdens de dienst wordt er niet gezongen
•             Zowel voor als na de dienst vragen wij u om voldoende ruimte vrij te houden voor mensen die aankomen, dan wel weg gaan.

Ik hoop dat we snel deze beperkende maatregelen kunnen laten vallen. Tot dat echter zo ver is is het helaas noodzakelijk om onze gezondheid voorop te stellen.

Met vriendelijke groet,
Jelle Nieuwland

Van de kerkrentmeesters

De kerkrentmeesters vergaderen in onze gemeente tegelijk met het college van diakenen en de andere leden van de kerkenraad. Vanwege de coronamaatregelen was het niet mogelijk in de maanden maart, april, mei en juni bij elkaar te komen voor een vergadering waarbij allen fysiek aanwezig zijn. Eindelijk op 13 juli jl. waren de maatregelen dusdanig versoepeld dat een vergadering weer mogelijk was. We kwamen dan ook op die avond weer graag bij elkaar om allerlei onderwerpen te bespreken. Het was goed om elkaar weer te zien, al zaten we natuurlijk wel op gepaste afstand.
De lopende zaken en zaken die niet uitgesteld konden worden zijn natuurlijk gewoon doorgegaan. Het telefonisch overleg en videobellen boden een welkome uitkomst, maar het is toch anders dan elkaar in levenden lijve te ontmoeten.
Het is voor de gemeente ook fijn dat de kerkdiensten weer opgestart konden worden. Ook hier is de voorgeschreven afstand een beperking, maar er is mee te leven. Op zondag 14 juni was de eerste viering in onze kerk. Iedereen moest in de kerk op 1,5 meter afstand van elkaar zitten, zodat het aantal mensen in de kerk zeer beperkt was, maar gelukkig beschikken we over De Ark waar ook nog zes gemeenteleden via de TV de dienst konden meemaken.
De kerkenraad had tijd noch moeite gespaard om de uitvoering van de dienst goed voor te bereiden. Er was veel vooroverleg geweest en op een avond is er met een deel van de kerkenraad en de koster een proefsessie gehouden om te zien of er nog problemen of tekortkomingen zouden kunnen zijn. De eerste viering verliep heel goed en bood perspectief voor het vervolg.


Nieuw bord bij de ingang
Het was u wellicht opgevallen dat het bord bij de ingang er niet meer zo fraai uitziet als in het begin na plaatsing in 2005. Inmiddels is er een nieuw bord besteld. Dit nieuwe bord zal als alles volgens plan verloopt net voordat u dit leest geplaatst zijn.

Verhuur pastorie
Zoals bekend is de pastorie verhuurd aan de Stichting Anders Wonen Middelrode voor de huisvesting van aan aantal jongvolwassenen met een beperking vanwege autisme. Onlangs gaf het bestuur van de stichting te kennen dat zij de huurovereenkomst wilde overdragen aan Leermakers Zorggroep uit Den Bosch omdat daarmee de continuïteit van zowel de bewoners als de coaches beter gewaarborgd zal zijn. De kerkenraad heeft hiermee ingestemd. Het nieuwe huurcontract zal een dezer dagen getekend worden.

Uit de oude doos.
Het stukje dat ik deze keer in de oude doos vond is eigenlijk nog helemaal niet zo oud, maar wel heel bijzonder. Tijdens het snuffelen naar een aardig stukje voor deze rubriek kwam ik in het Kerkklokje februari/maart 2010 het onderstaande stukje tegen dat ik destijds schreef in de rubriek “Van de kerkenraad”.
Er staat boven: Koster -voorganger
Het jaar 2009 werd afgesloten met de gebruikelijke dienst op oudejaarsavond. De dienst werd gehouden in de vorm van een avondgebed, dus zonder uitgebreide verkondiging.   Het was dan ook heel bijzonder om onze koster zo vooraan in de kerk te zien en te horen. Waar hij anders alleen de klok mag luiden, liet hij nu een heel ander geluid horen. In een weloverwogen en goed voorbereide overdenking nam hij ons bij de hand om via een aantal schrijvers van naam ons over de liefde te vertellen.                                                                                             Cees Oskam las ook nog een mooi gedicht. Zo was het waarlijk een mooie afsluiting van het jaar 2009.
We weten inmiddels dat het niet bij die ene keer gebleven is. De koster wordt in onze gemeente gewoon in het rooster van voorgangers ingepland of het de gewoonste zaak van de wereld is dat de koster het jaar afsluit. De eerste keer is dus al elf jaar geleden. In hetzelfde jaar stond in een ander Kerkklokje een oproep vanuit de classis Den Bosch om met elkaar in je eigen kerk eens te bespreken hoe de plaatselijke kerk er over tien jaar zou uitzien. Dat hebben wij natuurlijk ook wel gedaan, maar die tien jaar zijn inmiddels voorbij en onze gemeente bestaat nog steeds, kleiner maar toch.                Daar heeft de koster in zijn dubbelrol zeker ook een belangrijke bijdrage aan geleverd.
Dat het in voorgaan in de dienst door de koster natuurlijk niet volgens de kerkelijke regels is geweest weten wij maar al te goed. Dat kwam ook ter sprake in de visitatieronde die niet lang daarna volgde.  De visitatoren keken wel een beetje op toen ik vertelde over de dubbelrol van onze koster, maar jaren nadien ontmoette ik een van deze visitatoren op een andere bijeenkomst en zij herkende mij als de voorzitter van de kerkenraad van de gemeente waar de koster op oudejaarsavond het jaar afsluit met een overdenking. Het had kennelijk een goede indruk gemaakt en wij genieten er al zoveel jaren van en zouden het niet meer willen missen.

Met een hartelijke groet namens het college van kerkrentmeesters,
Jaap Versluis  

Van de diaconie

Bericht uit Guatemala
Hulp blijft hard nodig. Guatemala heeft het nog steeds super moeilijk. De cijfers gaan dagelijks met sprongen omhoog en er is geen uitweg meer. Van 25 euro kan een gezin van gemiddeld 6 personen, twee weken eten. De wetenschap dat je je kind morgen misschien geen eten kunt geven is voor de ouders een nachtmerrie!!!!!!! Laat ons gelukkig zijn met de rijkdom die we hebben en dat we de mogelijkheid hebben om te mogen en kunnen delen. We geven ze daarmee ook hoop.
Hoop dat ze ertoe doen, dat ze gehoord worden en aan hen gedacht wordt. Hoop om verder te gaan en om verder te kunnen strijden.
U kunt uw bijdrage zelf overmaken op het bekende rekeningnummer van Uno Más: NL43ABNA0502703741, o.v.v. noodfonds, of direct via onze donatiepagina op onze website via iDeal.

Voedsel vouchers
Op 8 juni kocht Uno Más 54 voedsel vouchers (200 Quetzales/ €22,50 per voucher), om uit te delen aan de 18 families in nood van Brillo de Sol. En natuurlijk waren er weer veel bedankbrieven en kaarten die ik, namens jullie, in ontvangst heb genomen en de lijst die getekend moest worden voor de ontvangst. Hulp zal nog lang nodig zijn en eind juli zullen er weer nieuwe vouchers aangeschaft worden voor de families in nood. Vele families zijn in quarantaine vanwege besmetting.

Namens Stichting Uno Más, wederom hartelijk dank voor uw betrokkenheid en bijdrage voor onze families in nood!

Bijzondere collectes
15 augustus       Zending                                              Kerk in Aktie.
Rwanda: Kerk als plek van hoop, hulp en verzoening.
De Presbyteriaanse Kerk in Rwanda heeft bijzondere aandacht voor jongeren, armen en slachtoffers van de genocide. De kerk biedt trainingen en begeleiding en onderricht in nieuwe
landbouwmethodes. In zogenaamde “Lichtgroepen” leren de mensen weer met elkaar samen te leven.
Van harte aanbevolen.

26 september    Vredeswerk                       Kerk in Aktie.
Joodse en Palestijnse kinderen groeien gescheiden van elkaar op door het decennialange conflict. In hun land is er veel onderlinge haat. Men leert elkaar te zien als “bezetter” of “terrorist”. Kerk in Aktie wil aan deze negatieve stereotypen een eind maken door Joodse en Palestijnse kinderen met elkaar in contact te brengen. Ze bezoeken elkaar in de klas en leren spelenderwijs over elkaars geschiedenis, tradities en identiteit. Een klein begin naar vrede!
Graag uw steun voor dit initiatief


                              
Namens de diaconie, Liesbeth van Eijsbergen

De zondagse bloemengroet ging naar:
De bloemengroet ging in juni en juli naar:
Mevrouw C. Juijn-de Rooi                          verjaardag
Mevrouw J.G. Morcus-van Doggenaar verjaardag
De Heer B. Slappendel                                 verjaardag
Mevrouw E. Buijs-Bies                                                 beterschap
De Heer P. Molenaar                                    groet
Mevrouw R. de Hoog-Declerck                beterschap
Mevrouw D. de Raden-Gerritsen            verjaardag
De Heer H. Hoek                                             verjaardag
Mevrouw J. Uden- van de Pol                  verjaardag
Mevrouw L. van Campen-Derks                              beterschap
Mevrouw E. Buijs-Bies                                 groet    
Fam. Koonings-de Bruijn                             50j huwelijk



Heeft u op- of aanmerkingen over de verjaardagskalender, dan graag een telefoontje naar Marietje Buijs: 0413-229634 of Willem Wijmenga: 0413-294255.


 
terug
 
 

kerkdienst
datum en tijdstip 27-09-2020 om 10.00 uur
meer details

kerkdienst / Avondmaal / koffie drinken in de Ark
datum en tijdstip 04-10-2020 om 10.00 uur
meer details

kerkdienst
datum en tijdstip 11-10-2020 om 10.00 uur
meer details

kerkdienst
datum en tijdstip 18-10-2020 om 10.00 uur
meer details

 
kerkklokje aug / sept '20
meer
 
 
Protestantsekerk.net is een samenwerking tussen de dienstenorganisatie van de Protestantse Kerk in Nederland en Human Content Mediaproducties B.V.